Cała prawda o żywopłocie

żywopłot

Żywopłot to świetne rozwiązanie, gdy chcemy ozdobić swój ogród i odgrodzić się od sąsiadów.

Zastępuje parkan, płot czy mur, chroni ogród przed hałasem, kurzem, wiatrem oraz ciekawskimi sąsiadami. Dodatkowo zapewnia spokój i tworzy piękne tło dla innych roślin. Warto więc troskliwie dbać o żywopłot, aby wyglądał efektownie, przyciągał wzrok i dobrze spełniał swoją rolę.

Żywopłot to inwestycja na lata, trzeba się więc dobrze zastanowić nad jego wyglądem. Najistotniejsze jest, jaką funkcję ma spełniać – czy tylko dekoracyjne, czy może ma stanowić naturalne, kolczaste ogrodzenie. Od naszych potrzeb i oczekiwań zależy dobór roślin na żywopłot, których oferta jest naprawdę duża.

Liściasty czy iglasty?

Rośliny, które gubią liście zimą, maję tę zaletę, że rosną szybko, więc w krótszym czasie osiągniemy zamierzony efekt. Wady? Jesienią trzeba sprzątać spadające z nich liście, a zimą łyse krzaczki nie zasłonią posesji. Jeśli w domu mamy alergików, warto nie sadzić krzewów pylących, takich jak leszczyna.

Rośliny liściaste zimozielone dają osłonę przez cały rok, jednak już lekkie przymrozki mogą zaszkodzić bardziej wrażliwym gatunkom (ognikom, ostrokrzewom) i w mig zniweczyć cały nasz trud włożony w pielęgnację.

Iglaki są atrakcyjne przez cały rok, a przy tym wymagają znacznie mniej pracy przy ich pielęgnacyjnym przycinaniu niż żywopłoty liściaste. Ich zaletą jest również to, że wytwarzają wokół domu mikroklimat.

Swobodnie rosnący czy przycinany?

Przy podejmowaniu decyzji warto wziąć pod uwagę otoczenie domu. Jeśli budynek stoi w pobliżu lasu, pola czy łąki, bardziej będą do niego pasowały nieformowane krzewy: berberysy czy róże.

Posesję w mieście, na której zwykle brakuje miejsca, lepiej otoczyć żywopłotem formowanym. Do tego celu nadają się krzewy i drzewa, które mają ładne liście, są zwarte i przede wszystkim dobrze zagęszczają się po cięciu (ałycza, porzeczka alpejska, grab, głóg, bukszpan). Równo przystrzyżone rośliny wyglądają niezwykle efektownie, ale też wymagają dużo pracy, a zwłaszcza regularnego przycinania, przynajmniej 2-3 razy do roku.

Żywopłoty naturalne, nieformowane, są dużo mniej kłopotliwe. Nie muszą być nieustannie doglądane, wystarczy ograniczyć się do cięć pielęgnacyjnych. Do naturalnych nasadzeń szczególnie nadadzą się: berberysy, derenie, jaśminowce wonne, kaliny, tawuły złotliny, żylistki i róże pomarszczone. Rośliny te są niezwykle dekoracyjne, obficie kwitną i owocują. Trzeba im zapewnić więcej przestrzeni niż krzewom formowanym, ponieważ zwykle rozkrzewiają się szeroko i mają zwisające pędy. Krzaki sadzi się w większych odległościach od siebie, co znacznie obniża koszty inwestycji.

Żywopłoty ozdobne

Są to wyjątkowo piękne okazy, a powstają z roślin o dekoracyjnych kwiatach (hortensji, żylistków, forsycji) lub kolorowych, przebarwiających się liściach (tawuł, tawlin, berberysów).

Niezwykle atrakcyjnie wyglądają również mieszanki gatunków zimnozielonych krzewów ozdobnych o ozdobnych owocach lub liściach w kontrastowych barwach. Przy tworzeniu takich kompozycji trzeba jednak pamiętać, by wybrać rośliny, które mają jednakową siłę wzrostu i podobne wymagania co do gleby, podlewania i światła.

Żywopłot w postaci pnącza

Na żywopłoty nadają się również pnącza (rdest, chmiel pospolity, winobluszcz, wiciokrzew, kobea). Wspinają się po ogrodzeniu lub specjalnie postawionych pergolach i z czasem tworzą zwartą zieloną zasłonę. Wyglądają bardzo dekoracyjnie i nie wymagają nadmiernej pielęgnacji.

Ochrona przed oczami sąsiadów

Do zbudowania żywopłotu ochronnego, który ma chronić przed  intruzami, stosuje się krzewy i drzewa, które łatwo się rozmnażają i mocno zagęszczają po przycięciu. Ich dodatkową bronią są ostre ciernie i kolce. Głóg, robinia akacjowa, berberys pospolity, jeżyna, malina, róża, śliwa tarnina, gdy się rozrosną i zagęszczą, tworzą zaporę nie do pokonania. A plątanina ciernistych krzewów jest przy okazji świetnym schronieniem dla ptaków. Taki żywopłot nie nadaje się jednak do ogrodu, po którym biegają psy – czworonogi mogą dotkliwie poranić się o kolce.

ABC udanego strzyżenia żywopłotu

1. Zakładając żywopłot, musimy się uzbroić w cierpliwość i dać roślinom czas.  Zwarty, jednolity mur powstanie dopiero po trzech, czterech latach, gdy drzewka lub krzewy się połączą.

2. Każdy mur z żywych roślin wymaga strzyżenia lub cięcia. Gatunki szybko rosnące trzeba przycinać kilka razy w ciągu roku, inne, o wolniejszym tempie wzrostu, strzyżemy na wakacjach, później jesienią.

3. Krzewy najlepiej przycinać w dni pochmurne, aby odsłonięte liście, które wcześniej  były ocienione, bo rosły w głębi żywopłotu, nie zostały poparzone przez silne promienie słoneczne.

4. Do cięcia  i formowania roślin służą przede wszystkim nożyce. Jednak praca nimi przez dłuższy czas jest męcząca. Dlatego wygodniejsze są nożyce lub pilarki elektryczne. Są one lekkie i tanie, ale sprawdzą się jedynie w małych ogrodach. Do przycinania długich żywopłotów lub oddalonych od domu krzewów o silnych pędach i dużych liściach lepsze są pilarki spalinowe o dużej mocy.  Przed każdym przycięciem warto sprawdzić, czy w żywopłocie nie ma ptasich gniazd.