Kiedy opalanie szkodzi?

opalanie

Kiedy opalanie szkodzi?

Powszechnie wiadome jest, iż promienie słoneczne przyspieszają procesy związane ze starzeniem się skóry, a ich nadmiar może wręcz powodować choroby, takie jak np. nowotwory. Równocześnie jednak słońce może wykazywać korzystny wpływ w przypadku wielu chorób skóry, do których zaliczają się chociażby trądzik młodzieńczy, egzema, łuszczyca, łysienie plackowate czy bielactwo, działa bakteriobójczo i wzmacnia odporność organizmu, nie powinno się go więc bezwzględnie unikać.

Warto więc podjąć refleksję na temat tego, czy się opalać, a także, w jaki sposób to robić, aby zapobiec ujemnym skutkom opalania. Kilka wskazówek na ten temat poniżej. Zapraszamy do lektury!

Kiedy opalanie jest wskazane?

Są osoby, które bezwzględnie powinny unikać słońca, są jednak także takie osoby, którym lekarz zaleca opalanie jako lekarstwo na ich dolegliwości. W przypadku korzystania z kąpieli słonecznych jako terapii należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza zwłaszcza w zakresie czasu i pory przebywania na słońcu.

Ostrożnie i z umiarem mogą się opalać osoby zdrowe do trzydziestego roku życia, po uprzednim zabezpieczeniu skóry środkiem zawierającym dobrany do karnacji filtr słoneczny. Wybierając preparat do opalania, warto zwrócić uwagę na to, aby nie zawierał substancji drażniących i nie zmywał się w wodzie ani rozpuszczał pod wpływem potu. Słońce najlepiej dawkować powoli, zaczynając od kilkuminutowych sesji i powoli zwiększając ich czas. Po opalaniu również dobrze jest zastosować odpowiedni środek, tym razem łagodzący.

Kiedy lepiej uważać ze słońcem?

Blondyni i osoby rudowłose o jasnej lub piegowatej cerze muszą pamiętać, że skóra ich jest bardzo wrażliwa i narażona na działanie słońca, stąd ich czas przebywania na słońcu będzie krótszy niż w przypadku osób o karnacji ciemniejszej. Przy jasnej cerze pod wpływem działania promieni słonecznych bardziej możliwe są poparzenia, szybciej uwidaczniają się też m.in. piegi.

Przed opalaniem się nie można używać kosmetyków (pudru, fluidu, wody kolońskiej, perfum, dezodorantu), gdyż mogą powodować obrzęki oraz przebarwienia i wypryski na skórze (fotoalergie).

Gdy przyjmujemy leki, zapytajmy lekarza, czy w czasie ich stosowania można się opalać. Niektóre bowiem leki, przyjmowane doustnie lub domięśniowo, i preparaty stosowane miejscowo na skórę, mogą pod wpływem słońca powodować uczulenia, oparzenia, przebarwienia skóry.

Pod wpływem działania promieni słonecznych skóra staje się cieńsza, wysusza się, zanikają włókna kolagenowe, co prowadzi do zwiotczenia skóry i przedwczesnego tworzenia się zmarszczek. Dlatego unikać opalania, zwłaszcza twarzy, powinny osoby o cerze suchej i te, które ukończyły 30 lat. Również osoby o cienkiej skórze, ze skłonnością do rozszerzonych naczynek krwionośnych, powinny zrezygnować z opalania twarzy. Słońce może również powodować ostudę, czyli trudne do usunięcia brunatne plamy i przebarwienia. Pobudza też wzrost owłosienia, np. nad górną wargą, na nogach.

Istnieje wiele chorób skóry, np. liszaj rumieniowaty, zapalenie skórnomięśniowe, trądzik różowaty, porfiria, w których występuje nadwrażliwość na słońce. Opalanie się zaostrza objawy tych chorób.

Pod wpływem długotrwałego naświetlania słonecznego następuje tzw. rogowacenie słoneczne skóry, które może prowadzić do powstawania nabłoniaków i raka kolczystokomórkowego. Bardzo ostrożnie ze słońca powinny korzystać osoby mające znamiona barwnikowe, tzw. pieprzyki. Znamiona te pod wpływem czynników drażniących, do których należy także promieniowanie słoneczne, mogą zezłośliwieć i być przyczyną nowotworu skóry – czerniaka. Dlatego znamiona (szczególnie duże i ciemne) należy osłaniać przed słońcem za pomocą filtrów lub przez zaklejanie np. plastrem.

U osób o skórze nadwrażliwej na słońce mogą wystąpić wielopostaciowe osu-tki świetlne i pokrzywka. Choroby te, tzw. fotoder-matozy, często ujawniają się już w dzieciństwie. Występują najczęściej na wiosnę, w miejscach odsłoniętych (twarz, szyja, przedramiona). Osoby dotknięte nimi powinny unikać słońca.