Skok z kosmosu – RedBull Stratos i Felix Baumgartner

Skok z kosmosu - RedBull Stratos i Felix Baumgartner

Skok z kosmosu – RedBull Stratos i Felix Baumgartner

 

Dzisiaj drużyna Red Bull Stratos pobiła rekord świata w skoku z wysokości.

Czas swobodnego spadania Felixa Baumgartnera to 4 minuty i 19 sekund. Czas ten nie wystarczył do pobicia rekordu świata w czasie swobodnego spadania, który ciągle wynosi wynosi 4 minuty 22 sekundy. Felix Baumgartner wylądował bezpiecznie ze spadochronem po 9 minutach i 3 sekundach. W czasie tego skoku padł rekord w locie balonem, rekord w najdłuższym skoku spadochronowym, najprawdopodobniej przekroczona została bariera dźwięku i do tego… wszystko się powiodło.

Balon

Balon, którym skoczek wyniósł się na wysokość około 39 km, miał objętość 850 tysięcy metrów sześciennych. Grubość jego ścianek wynosiła mniej więcej tyle, co 1/10 foliowego worka. Tak delikatna konstrukcja balonu wymagała odpowiednich warunków atmosferycznych. Wiatr nie mógł być silniejszy niż 9,7 km/h – dla porównania w skali Boforta siła takiego wiatru wynosi 1-2, a dym unosi się prawie pionowo do góry.

Balon pierwotnie zakładaną wysokość 36 576 metrów miał osiągnąć w ciągu około 3 godzin, ostatecznie wzniósł się na wysokość ok. 39 kilometrów. Temperatura na tej wysokości wynosi -70 C. Dla porównania odrzutowce latają na trzykrotnie mniejszej wysokości – ok. 12 000 metrów.

Do balonu przytwierdzona była specjalna kapsuła, ważąca 1360 kg.

Specjalne stabilizatory

Specjalne stabilizatory były niezbędne podczas swobodnego spadania. Uniemożliwiły obracanie się wokół własnej osi. Tak duża prędkość wirowania mogłaby rozerwać na kawałki ciało skoczka (dane na podstawie testów z manekinem wykazały średnio 200 obrotów/minutę). Bez specjalnego kombinezonu, który uciskał ciało, wnętrzności Felixa „ugotowałby się”, a człowiek bez kombinezonu przeżyłby tylko kilkanaście sekund takiego lotu.

Prędkość dźwięku

Podczas skoku Felix Baumgartner przekroczył prędkość dźwięku – spadając z prędkością 1.342 km/godz, czyli 1,24 liczby Macha.

Przypomnijmy, że prędkość dźwięku na poziomie morza w umiarkowanych temperaturach wynosi ona około 1225 km/godz. Na wysokości 12 000 metrów, przy średnich temperaturach -50 °C, prędkość dźwięku spada do około 1060 km/godz.

Przygotowania do skoku

Austriak przygotowywał się do skoku od  ponad pięciu lat. W marcu 2012 wykonał skok z wysokości 24 km, a w lipcu z wysokości ok 29 km. Skoczek oświadczył, że rekordowy skok był jego ostatnim z tak ekstremalnej wysokości.

Do innych niesamowitych wyczynów Felixa możemy zaliczyć również skok z ramienia Chrystusa w Rio de Janerio. Skok ten był na tyle niebezpieczny, że od ramienia do podstawy było tylko 29 metrów.

Inne „ciekawe” obiekty, z których skakał Felix Baumgartner, to:

  • wiadukt Millau we Francji,
  • Turning Roso w Szwecji,
  • budynek Taipei na Tajwanie,
  • Hotel Marriott w Warszawie (2002 r.).

Materiały video z tych skoków możesz zobaczyć w oddzielnym artykule – Felix Baumgartner skoki

Relacja video z ostatniego skoku Felixa Baumgartnera:

[tube]http://www.youtube.com/watch?v=m94TsTzbrtQ[/tube]

Prędkość dźwięku czy światła?

Portale internetowe, które relacjonowały to wydarzenia na żywo zbyt optymistycznie podeszły do tematu, gdyż pomyliły prędkość dźwięku, z jaką miał spadać Felix Baumgartner (ok 1 200 km/h), z prędkością światła !!! :) (1080 000 000 km/h). Ten „drobny” błąd od razu wychwycili czujni internauci. Grafika poniżej :)

Więcej zabawnych grafik związanych z skokiem w artykule: Skok z kosmosu na wesoło

RedBull Stratos i Felix Baumgartner

Skutki skoku Felixa Baumgartnera dla ludzkości

Skok Felixa Baumgartnera, oprócz tego że był niesamowitym aktem odwagi Austriaka, w czasie którego ryzykował on życie i zdrowie (musiał przetrwać pewien czas w temperaturze – 70 stopni Celsiusza – i przy prawie zerowym ciśnieniu, a także przekraczał barierę dźwięku), znaczył wiele także dla całego społeczeństwa – zarówno dla nauki, jak i technologii, które – w co nie można wątpić, odniosą z niego niemałe korzyści.

Przede wszystkim pokazał, że możliwe jest lepsze chronienie astronautów – tak, jak miało to miejsce w czasie rekordowego skoku. Udowodnił także, że możliwa jest turystyka kosmiczna, być może ogólnodostępna, nie zaś zarezerwowana jedynie dla najbogatszych, a także, że coraz bardziej realna jest stała baza na Księżycu. Dodatkowo dzięki niemu wiemy, że w razie kłopotów w kosmosie możliwa jest taka droga ewakuacji.